Odejdź ode mnie! Smętna jest biel ciała,

A dreszcze pieszczot są długą agonią -

Dusza już moja w objęciach konała



A jeszcze nad nią łzy oczy me ronią,

A jeszcze serce me krwawi okrutnie!...

Tak, dreszcze pieszczot są długą agonią...



Słoneczna przeszłość moja zgasła smutnie,

Świątynie myśli ciemność zamieszkała,

U stóp twych świętą pohańbiłem lutnię!



Odejdź ode mnie! Smutna jest biel ciała...



(Węglem smutku i zgryzoty - VI)


Może dzwoniono, a ja nie słyszałem?

Może wołano, a ja byłem we śnie?

A na żywota tle opustoszałem

Widnieje napis, płonący boleśnie:

Może dzwoniono? lecz nie usłyszałem

Może wołano? a ja byłem we śnie...



(Węglem smutku i zgryzoty - XV)