O ty, anielski mój Zmarły!

Gwiazdy zgaszone przedwcześnie,

Oczy się twoje zawarły,

A takiś cudny, jak we śnie!...

- Narzekam, który boleśnie

Uczciłem zimne twe zwłoki -



(Nieznanej otchłani mroki

Rzucają śmierci kagańce...)



O losy, losy! Wybrańce

Życia ludzkiego odchodzą

Niby widmowi wędrowce,

A nim się inni narodzą,

Pełne już będą grobowce!...


Nigdy żadnej ludzkiego żywota godzinie,

Jakie bądź ma - radosne czy posępne lice,

Nie uda się zawładnąć tobą, Paladynie!

Ty sam tylko w wytwornej duszy twej głębinie

Wielką przeznaczeń własnych kryjesz tajemnicę.





z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski