O ty, anielski mój Zmarły!

Gwiazdy zgaszone przedwcześnie,

Oczy się twoje zawarły,

A takiś cudny, jak we śnie!...

- Narzekam, który boleśnie

Uczciłem zimne twe zwłoki -



(Nieznanej otchłani mroki

Rzucają śmierci kagańce...)



O losy, losy! Wybrańce

Życia ludzkiego odchodzą

Niby widmowi wędrowce,

A nim się inni narodzą,

Pełne już będą grobowce!...


Pan, mój panie! na świat zjawił się w złocie,

A nade mną głód w dzieciństwie się żalił.

Pan - przebiegły, a ja - w ducha prostocie.

Lecz gdybyśmy nagle nadzy zostali.

Pan za siebie wstydem by się spalił



z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski