Miłość pragnę miłować, skorom nie przeklęty,

Owa kochanka z lilią, co zna Ogród święty.



Dusza moja, pragnieniem tym uszczęśliwiona,

Jest śpiewem gwiazdy, który o zachodzie kona.



Chcę kochać lilię wiary miłością przeczystą,

Lilię, wśród cierni Krzyża drżącą, promienistą!



Bo me ziemskie miłości, tak rozdzierające

Piły już z wszystkich kwiatów rosnących pod słońcem.


Słów mych uderzę w was słonecznym grotem

I śpiewać będę z anielskim wzruszeniem:

Cieszmy się! Dusza jest wewnątrz Płomieniem,

       A zewnątrz - Lotem!