Strzaskali łuki swoje waleczni łucznicy.

Zwycięstwo - wiarołomców staje się udziałem.

O, zali Francja...Francja Joanny Dziewicy

Nie spełni dziejów bożym rozkazaniem całem?

Zawierz, poeto, nadal sławie Bojownicy!





z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski


Ja jestem panem na górnych wieżycach,

Które wśród równin stoją jak strażniki,

Z strzałą na gwiazdach złotych i księżycach.



Znam firmamentu najgłębsze tajniki;

Światy ogniste nieba, globy żywe,

Gadają do mnie jasnymi języki.



Tchnienia wzniosłości rozwiały mi grzywę,

W żar rozpaliły węgiel mej tęsknoty,

hymn zaśpiewały sercu, miłościwe!



I oto w snach mych - lazurów namioty,

I w woli mojej - sine błyskawice,

i w mych rozkazach - latające grzmoty.



I oto moje opuszczę wieżyce

I zejdę w niskość krainy popiołów,

Kędy nędzarze żyją i nędznice -



I z nich wywiodę ród Jasnych Aniołów