Próżne nam były Kasandry wołania,

I oto - Styksu groźne przed nami koliska.

Czy jednak już nie bliski cudu zmartwychwstania

Feniks nowy z popiołów tego cmentarzyska?

O, nieszczęśni! nauczcie się sztuki czekania.



z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski


Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy?

Jaki anioł, odwieczne pragnienie mej duszy,

Jednym swoim spojrzeniem szatany rozprószy?

Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy?



Oto trzeba już zdmuchnąć ten nędzny kaganiec,

Który smutną parodią dnia próżno mnie łudzi:

Wiem, że duch ów  promienny nigdy się nie zbudzi

I oto trzeba zdmuchnąć ten nędzny kaganiec!



Wielkie morze ciemności! ciężkie, głuche fale...

Serce, krwawa orkiestra, gra hymn pożegnania...

Hej! na pokład! na pokład, myśli bez świtania,

I płyńmy przez posępne, głuche, ciężkie fale!

 

(Węglem smutku i zgryzoty XXIV)