Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




A przede wszystkim ty, więcej pokory

W sobie na przyszłość miej. Nie bądź tak skory

Do wykrzykników: Słońce! Szczyty! Lazury!

Bo jeśli orłów mieszkaniem są góry,

To wiedz, że także są miejscem żałoby,

Na którym ludów rzesza stawia - groby...



(A gdyby ojciec twój miał tam swą trumnę,

Czybyś ty często szedł na wichry dumne?)



Patrz się na jezior spokojne zwierciadło:

Anielsko wierne odbija widziadło

Wysokich światów, a tak pełne ciszy,

Iż dusza twoja wyraźnie usłyszy,

Jak cicho szepczą, śląc wonne ofiary,

Śnieżystej lilii kwiat i nenufary...


Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy?

Jaki anioł, odwieczne pragnienie mej duszy,

Jednym swoim spojrzeniem szatany rozprószy?

Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy?



Oto trzeba już zdmuchnąć ten nędzny kaganiec,

Który smutną parodią dnia próżno mnie łudzi:

Wiem, że duch ów  promienny nigdy się nie zbudzi

I oto trzeba zdmuchnąć ten nędzny kaganiec!



Wielkie morze ciemności! ciężkie, głuche fale...

Serce, krwawa orkiestra, gra hymn pożegnania...

Hej! na pokład! na pokład, myśli bez świtania,

I płyńmy przez posępne, głuche, ciężkie fale!

 

(Węglem smutku i zgryzoty XXIV)


Całować cię! szalona, w szaleństwo wiodąca,

Młoda, a naznaczona chorobą! O, mego

Serca krwawiącego ślubie! Lata palącego

Znaku - gdzie wiosną znika woda nas żywiąca.



O, wgryźć się w twoje wargi, w których ślina drwiąca,

Wgryźć się w gardło i w piersi! W splot warkocza twego

Wplątać się - i chcieć ciebie! I ja pragnę tego,

Bezwstydna uczennico, i syreno drżąca,



Tak chciwie, tak leniwie - jak wierszy natłoku.

Ja, trup, statek posępny, tak nagle tonący

Wraz z duszą, jak z otchłani, w twym zielonym oku,



Ciebie, ciebie dziś pragnę, pogrążony w mroku

Przez miłość - i miłośnie o lawinie śniący

Krwawej purpury, w łonie śniegów bielejących.