- A oto teraz, na rozłączeń brzegu...
- A więc lazur na zawsze zamknął swoje wrota...
- A więc na zawsze żegnasz mię? To dobrze...
- Ach! któż mię oswobodzi od złych potęg nocy...
- Ach, jak często się kończy hymn życia głęboki...
- Chłodny bukiet/Bouquet froid
- Cyprysy
- Czarny mój okręt, żagle jego czarne...
- Czy blisko będziesz przy mnie, czy daleko...
- Domus aurea I (Szedłem, mając za sobą...)
- Domus aurea II (Słów mych uderzę...)
- Domus aurea III (Ja jestem panem...)
- Domus aurea IV (Wieczny mnie rodzi Ogień...)
- Domus aurea IX (O wy, wyniosłe, granitowe wieże...)
- Domus aurea V (Oto co rozkazuje głosić...)
- Domus aurea VI (Śpiewajmy Ognia...)
- Domus aurea VII (Kocham! Goreję!...)
- Domus aurea VIII (Rokhu! bajeczny gryfie...)
Domus aurea X (Ponad górami...)- Domus aurea XI (A przede wszystkim ty...)
- Doświadczeni
- Dziś, jak i wczoraj, przemknął czas smutnie...
- Epigram
- Gesta dei
- Hymny brzmiące w świątyniach, uroki ofiarne...
- I ciepły jeszcze, purpurowy sznur...
- I na śmierci czekając przyjście, ległem w grobie...
- Im częściej człowiek myślą w próżnię życia wchodzi...
- Ja uwięziona w lochu...
- Jak okiem w dal sięgnąć - stroskane bezdroże...
- Która przyjdzie
- Magiczne blaski i fantasmagorie...
- Mąż
- Miłość pragnę miłować / J'ai soif...
- Może dzwoniono, a ja nie słyszałem...
- Mówiłem cięgle: Jutro zrobię
- Nad szmerem strumieni...
- Namiętność (naznaczona chorobą I)/Passion (La Maladive I)
- O myśli moja! dzisiaj moje słowo...
- O serce, serce! po co dzwonisz wciąż...
- O ty, anielski mój Zmarły...
- Objęłaś życie moje w posiadanie...
- Odejdź ode mnie! Smętna jest biel ciała...
- Odjechał, a po sobie zostawił wspomnienie...
Ja uwięziona w lochu
I smutna jak ballada,
Anielska lilia blada
Kwitnąca w mroku.
Nie widzę już błękitów,
Ni słońca, ni księżyca;
Zakryłam swoje lica,
Rodzica smętnych.
A czasu wciąż bezmiary,
Na mą zbolałą głowę
Długie godziny nowe
Sypią, jak popiół.
I legnę pośród prochu,
I skończę jak ballada,
I jako lampa blada
Zgasnę o zmierzchu...
O ty, co z życia zdroju
Pić idziesz rozkosz karła,
Przechodniu! patrz, już zmarła...
Może twa dusza?
(Węglem smutku i zgryzoty - XVII)
