Kocham! Goreję! - Milcz ty! tak mowa jest pusta!
Serce grzmi, łono dyszy, w głębiach, nawałnicą!
Ach! przymruż lśniące ognie oczu, tygrysico!
Ach! daj mi kąsać żywe kwiaty, twoje usta!
Niechaj twą kibić ścisnę ramion mych obręczą,
A mleczne bryzgi moich gwiazd, z twą krwawą tęczą
Chciwie skłębione, w łona twojego przestworza
Rzucą drgającą wieczność!

Ciała, jak dwie fale
Leżą, mdlejące, lśniące, w słonecznym upale:
O hej! na złotych brzegach życia Fale Morza!


Nigdy żadnej ludzkiego żywota godzinie,
Jakie bądź ma - radosne czy posępne lice,
Nie uda się zawładnąć tobą, Paladynie!
Ty sam tylko w wytwornej duszy twej głębinie
Wielką przeznaczeń własnych kryjesz tajemnicę.


z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski