Wieczny mnie rodzi Ogień i wyznaję Słońce:

W świątyniach jego Wschodu odprawiam obrzędy

Piękne, jak ziemia moja, gdzie kwieciste grzędy

I drzewa są sezamem owoców płonące.



Mieszkam w szałasie z mirtow i pachnącej kory

Aloesu, wiotki, radosny dom! na błękity

Otwarty, by doń weszły jasnych duchów świty

I moc życia, śmiertelnie rażąca upiory.



Niewiasta ma Praw nie zna, lecz ręką swą wieńczy

Czoło śpiewaka laurem; ma urok młodzieńczy,

Jest ową Obiecaną, co czerpie z krynicy,



Amforą smukłą, słodki napój Tajemnicy -

Więc gdy miłośnie moje ramię ją otoczy

Drży z rozkoszy, jak fala, i zamyka oczy...


Śpiewajmy Ognia Świętego objawy,

Od których życie, wiedza, moc powstała:

Słońce i Gwiazdy i Księżyc złotawy -

            Wiecznie im chwała!



Śpiewajmy Ognia Świętego objawy!



Niechaj nad nami kwitną Gwiazdy Boże,

Abyśmy duszy naszej nie splamili:

Ona ma białość na ciemnym jeziorze

            Przedziwnej lilii.



Niechaj nad nami kwitną Gwiazdy Boże!



Niechaj nad nami świeci Łuk Księżyca,

Aby, w powoje srebrne owinięta,

Szła dusza nasza, wieczna wędrownica,

            Która pamięta...



Niechaj nad nami świeci Łuk Księżyca!



Niechaj nad nami płonie Wielkie Słońce,

Byśmy nie legli wśród smutków popiołów,

Lecz byli duchem, jak orły, lecące

            Do Archaniołów!



Niechaj nad nami płonie Wielkie Słońce!