O, czarni nad białymi strażnicy grobami -                                               

- Cyprysy! Czy to waszą rzeczą słodki śpiew?

I kto nad jałowymi waszymi szczytami

Widział kiedy gołębie krążące stadami?

A jednakże jesteście z rodu świętych drzew.

                                                          

z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski


Objęłaś życie moje w posiadanie

I zapachniały mi czary twych włosów...

Lecz wnet w rozłączeń rzuciłaś otchłanie

Żyjącą miłość mą, słoneczność losów!



I nigdy sen już nie zamknie mi powiek,

I ciągle słyszę serca swego bicie,

I będę jako tajemniczy człowiek,

Który po śmierci patrzy w swoje życie...



(Węglem smutku i zgryzoty - VII)