A oto teraz, na rozłączeń brzegu,

Żywot goryczy w samotności wiodę:

Dni moje nikną - spojrzyj:

Płatki sniegu padają w wodę...



(Węglem smutku i zgryzoty  X)


Pan, mój panie! na świat zjawił się w złocie,

A nade mną głód w dzieciństwie się żalił.

Pan - przebiegły, a ja - w ducha prostocie.

Lecz gdybyśmy nagle nadzy zostali.

Pan za siebie wstydem by się spalił



z francuskiego przetłumaczył Stanisław Pieńkowski